Το παρακάτω τό χα ποστάρει στις thrash κυκλοφορίες αλλά τελικά μετά από τις πρέπουσες ακροάσεις και πολύωρη σύσκεψη με τον εαυτό μου αποφάσισα ότι εδώ του ταιριάζει καλύτερα:
Anyway, death, black, thrash, δεν ξέρω τι σκατά είναι αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι έτσι πρέπει να ηχούν οι ακραίες κυκλοφορίες. Με κάβλα, σατανίλα, παραγωγή στα μούτρα σου και πάνω απ’ όλα feeling. Τα φωνητικά είναι α λα Amorphis πρώτης περιόδου (Κoivusaari δηλαδή) ενώ τα τίγκα 80’ς leads με φέρνουν δάκρυα συγκίνησης.
Βασικά θα μπορούσα να μην γράψω τίποτα απ’ όλα αυτά και να αναφέρω απλώς ότι είναι Καναδοί.
Τσεκάρετε ΤΩΡΑ!