πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να έχουν γραφεί εκατό και βάλε σελίδες στο thread αυτού του δίσκου, όπως επίσης και πώς μπορείτε να μιλάτε για αριστούργημα, την στιγμή που ο εν λόγω δίσκος δεν αγγίζει ούτε καν την μετριότητα… δοκιμάσατε να τον ξανακούσετε ή έχετε μείνει στην εντύπωση που σας έκανε την πρώτη φορά ; τα τυπάκια μάλλον έχουν χάσει λίγο την μπαλίτσα μετά το leviathan. πάνε να μπούνε σε ένα μουσικό ιδίωμα που το μόνο που δεν χρειάζεται είναι δήθεν πολυπλοκότητα και ανούσιους πειραματισμούς. και εν τέλει, βαρεθήκαμε να ακούμε σε κάθε δίσκο το hearts alive.
