Δεν ξέρω αν το άρθρο ταιριάζει εδώ ή στα θέματα πολιτικής, αλλά έχει ένα ενδιαφέρον πάντως (ενόψει και πιθανών πρόωρων εκλογών):
ΛΑ.Ο.Σ.
Ποιος είναι ο Κωνσταντίνος Πλεύρης, υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του ΛΑ.Ο.Σ στην Α’ Αθήνας στις βουλευτικές εκλογές του 2004;
«Είναι ο ιδρυτής της ναζιστικής ομάδας “Κόμμα 4ης Αυγούστου”, σύμβουλος του Αρχηγείου Στρατού επί χούντας και διευθυντής του γραφείου τού - αλήστου μνήμης - αρχιχουντικού Ι. Λαδά». («Ελευθεροτυπία», 28/1/2007)
Ο Πλεύρης είναι αυτός που έχει δηλώσει:
«Ουδέποτε έκρυψα την ιδεολογία μου και είναι τιμή μου που συνειργάσθην με το Στρατιωτικό Καθεστώς της 21ης Απριλίου» (στο ίδιο).
Είναι αυτός που έχει γράψει ότι το να είναι κανείς Εβραίος σημαίνει: «Να ψεύδεται, να ψευδορκίζεται, να εξαπατά, να γίνη τοκογλύφος και όταν έρθει η ώρα δολοφόνος χριστιανών». Οτι οι Εβραίοι είναι «Απλυτοι, αξύριστοι, τοκογλύφοι, που πιστεύουν στην εξολόθρευση των εθνών…». Οτι πρέπει να υπενθυμιστεί στους Εβραίους πως «Οι Ναζί άφησαν αρκετόν υπόλοιπον από σας», ότι οι ναζί συγκέντρωναν σε στρατόπεδα τους Εβραίους «Για να τους στείλουν, μετά τον πόλεμον, στην Μαδαγασκάρην, διά να απαλλαγή η Ευρώπη από την παρασιτικήν παρουσίαν των», ότι «Αι απόψεις του Αδόλφου Χίτλερ διά τους Εβραίους ήσαν απολύτως ορθαί» και ότι ως εκ τούτου στη σημερινή Πολωνία «καλώς κάνουν και διατηρούν το στρατόπεδο (Αουσβιτς) εις καλήν κατάστασιν, διότι ουδείς γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον».
Επίσης, κατά τον Πλεύρη «Ο Στρατηγός Πινοσέτ ανέτρεψε το εβραιομαρξιστικό καθεστώς του Αλλιέντε κι επέβαλε Εθνικήν Τάξιν στην Χιλήν», για να συνεχίσει ότι «Οι στρατιώται των SS επολέμησαν ηρωικώς αλλά τελικώς επεβλήθη η υλική υπεροχή των Συμμάχων. Στον πόλεμον ανδρών εναντίον μαζών, επεκράτησαν αι μάζαι» και ότι «Οι άντρες των SS (είχαν) αγωνιστικόν ήθος. Ιδεολογικά πιστεύω. Παράστασιν και τρόπο ζωής. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι δεν ήσαν εγκληματίαι… αυτοί οι άνδρες υπηρέτησαν την πατρίδα των και την Ευρώπην με ηρωισμό… είχαν υψηλόν φρόνημα και την αίσθησιν τιμής… απετέλουν διά την εποχήν τους το καύχημα της Λευκής Φυλής» (από το εμετικό πόνημα του Πλεύρη με τίτλο «Οι Εβραίοι»).
Επίσης, είναι ο ίδιος που έχει γράψει ότι «Η νομιμοποίησις του ΚΚΕ σημαίνει ηθικήν και πολιτικήν δικαίωσιν των του συμμοριτισμού», ότι «κατασυκοφαντείται ο ναζισμός», ότι «η μεγάλη μάζα που εντάσσεται στο ΚΚΕ ανήκει σε ανθρώπους που χρειάζονται ψυχιατρική περίθαλψη», ότι «τόσον ο μαρξισμός όσον και η γαλλική επανάστασις του 1789 κατήργησαν την οικογένειαν και επέβαλαν την κοινογαμίαν» και ότι «ο κ.Γεώργιος Παπαδόπουλος επίστευε ειλικρινώς στην δημοκρατίαν…». (Κ. Πλεύρης, «Θέματα Πολιτικής Κοινωνιολογίας»).
Ποιος είναι ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ.;
Ο φασίστας Πλεύρης, στο πόνημά του «Οι Εβραίοι», εκτός από τον Χίτλερ και τα «Ες-Ες», εκφράζει τη συμπάθειά του και προς ένα ακόμα πρόσωπο. Είναι μάλιστα το μοναδικό πρόσωπο το οποίο δημοσίως ευχαριστεί μέσα από τον πρόλογο του πολυσέλιδου οχετού του. Γράφει συγκεκριμένα:
«Ευχαριστώ τον Αδωνι Γεωργιάδη, που είχε το θάρρος να παρουσιάση το βιβλίον στην τηλεόρασιν»…
Ποιος είναι ο Μάκης Βορίδης, βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ.;
«Ο Βορίδης εμφανίστηκε στον ακροδεξιό χώρο λίγο πριν από το 1980. Τέσσερα χρόνια μετά ο Βορίδης εκλέγεται πρόεδρος της νεολαίας ΕΠΕΝ (το κόμμα που ίδρυσε ο Παπαδόπουλος το 1983 από τον Κορυδαλλό)… Σε μια θυελλώδη συνεδρίαση, στις 15 Μαρτίου 1985, ο Μ. Βορίδης διαγράφεται από το σύλλογο φοιτητών της Νομικής λόγω της ακροδεξιάς του δράσης (…). Μερικούς μήνες μετά, ο διαγραμμένος επικεφαλής ομάδας “ΕΠΕΝιτών” πολιόρκησε τη Νομική με τσεκούρια και σιδηρολοστούς. Το 1994 ο Μ. Βορίδης ιδρύει το “Ελληνικό Μέτωπο”, ενώ λίγο μετά εκδίδει την εφημερίδα “Ελληνικές Γραμμές”. Στο κόμμα μετέχουν η νεοφασιστική ΕΝΕΚ, αλλά και πολλά στελέχη της ΕΠΕΝ. Αγαπημένος του στόχος οι μετανάστες, κυρίως οι Αλβανοί (…). Στις 18 Οκτωβρίου 1997, ο Λεπέν αναγνώρισε το “Ελληνικό Μέτωπο”. Το 2005, λίγο πριν το «Ελληνικό Μέτωπο» προσχωρήσει στο ΛΑ.Ο.Σ., ο Βορίδης έκανε επίδειξη της ισχύος του φέροντας τον Λεπέν στην Αθήνα για να παραστεί στο γάμο του. Κουμπάρος στην πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής του κ. Βορίδη ένας άλλος Γάλλος ακροδεξιός, ο αντιπρόεδρος του Front National, ο Καρλ Λανγκ» («Καθημερινή», 14/10/2007).
Επίσης:
«… προβλήθηκε ως “εκπρόσωπος” του γνωστού Γάλλου εθνικιστή Ζαν Μαρί Λεπέν, ο οποίος σε επίσκεψή του στην Ελλάδα το 2004 απευθύνθηκε και στον ελληνικό λαό: “Σας καλώ να στηρίξετε με όλες τις δυνάμεις σας το Ελληνικό Μέτωπο και τον Μάκη Βορίδη”». («Ελευθεροτυπία», 28/1/2007).
Ποιος είναι ο Γ. Καρατζαφέρης, αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ.;
«“Πρώτον, δεν είμαι Εβραίος. Ας το πει αυτό και ο πρωθυπουργός. Δεύτερον, δεν είμαι κομμουνιστής. Ας το πει αυτό και ο κ. Καραμανλής. Τρίτον, δεν είμαι ομοφυλόφιλος. Αυτό δεν μπορούν να το πουν πολλοί”. Το απόσπασμα από την ομιλία του Γ. Καρατζαφέρη στις 28 Μαΐου 2002 στην Κόρινθο δεν έτυχε ευρείας δημοσιότητας (…). Ο αντισημιτισμός ήταν για χρόνια το αγαπημένο θέμα του Γ. Καρατζαφέρη. Πολύ πριν ιδρύσει τον ΛΑ.Ο.Σ., βουλευτής ακόμη της ΝΔ, είχε ιδρύσει τη “Νέα Ελπίδα”, κάτι μεταξύ μη κερδοσκοπικής εταιρείας και πολιτικού φορέα, μέσω του οποίου είχε κάνει δημόσια ανοίγματα στη “Χρυσή Αυγή” και στους “άξιους αγωνιστές της” (…). Για την υπερνομαρχία Αθηνών είχε συμπεριλάβει τέσσερις γνωστούς “χρυσαυγίτες” (…). Οι σχέσεις του Γ. Καρατζαφέρη με το νεοφασιστικό χώρο καθώς και με τα χουντικά κατάλοιπα καθορίστηκαν πολύ συχνά από την αμοιβαία καχυποψία. Ο πρώτος πάντα ήθελε να τους ενώσει κάτω από μία ομπρέλα, αρχικά υπό τη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια υπό τον ΛΑ.Ο.Σ. Οι άλλοι ζητούσαν πάντα αυτό που τελικά μόνο ο Γ. Καρατζαφέρης θα μπορούσε να τους προσφέρει: βήμα στη Βουλή. Και τους το προσέφερε». («Καθημερινή», 14/10/2007).
Πηγή: Ριζοσπάστης
