Ρε αυτός ο δίσκος ήταν τρελλό κόλλημα (όπως και το Infernal Love). Μαζί με το Nevermind και το Smash ήταν από τις καλύτερες κυκλοφορίες της εποχής στο είδος. Από την άλλη το Radio Kaos δεν μ τρελλαίνει και τόσο.
Aς προτείνω και εγώ κάτι καινούριο.
Nightingale - White Darkness (2007)
[CENTER]
[/CENTER]
Όσοι δεν έχουν χάσει την μπάλα με τα πολυάριθμα projects του Dan Swano, λογικά θα τους ξέρουν. Πρόκειται για την καινούρια κυκλοφορία τους λοιπόν. Εδώ ο κύριος Swano μας ξεδιπλώνει μια πιο μελωδική πλευρά του, καθώς η μουσική κινείται στα μονοπάτια του μελωδικού - progressive metal/hard rock. Αρκετά πλήκτρα και έντονο συναίσθημα στις συνθέσει, καταφέρνουν να πείσουν και τους πιο δύσπιστους οπαδούς του χώρου. Σε σημεία μου θυμίζουν τους Anathema ή τους Opeth του Damnation να παίζουν hard rock των 80’ς. Αν και ο δίσκος ακούγεται ευχάριστα από την αρχή μέχρι το τέλος, κάποια κομμάτια που έχω ξεχωρίσει είναι τα Wounded Soul, The Fields Of Life, One Way Ticket και Trial and Error. Νόμιζα ότι με το Alive Again του 2003 τα είχαμε ακούσει όλα από το συγκεκριμένο group, αλλά με αυτήν την κυκλοφορία ξεπερνούν ακόμα και τον εαυτό τους. Ο κύριος Swano γράφει, και γράφει όμορφα τραγούδια.-